به یاد ضریح شش گوشه...

در عرش و فرش صحبتِ صحن و سرایِ توست

 

پیداست که لَوای دو عالم لَوایِ توست

 

 

در مجلست کلیم شدن پخش میکنند

 

این جلوه ها یِ موسویِ در عزای توست

 

 

 

در ما تو جلوه میکنی و گریه میکنی

 

این یا حسین گفتن ما هم صدای توست

 

 

در این دو ماه ، دین ِ خدا رُشد میکند

 

اینها تمام از برکات عزای توست

 

 

خونت که ریخت مالک هستی شدی حسین

 

پس مکه و زمین ِ نجف هم برای توست

 

 

جوینده ی کمال به شهر تو میرسد

 

بالاتر از بهشتِ خدا کربلای توست

 

 

با گریه میشود به فیوضاتِ تو رسید

 

پس روضه ی تو واسطه ی فیضهای توست

 

 

صوت الحزین ِ زینبِ تو شیعه پرور است

 

 

سوز ِ صداش باطن کرب و بلای توست

 

/ 0 نظر / 8 بازدید